Suna Aras – Bir Zamanlar İstanbul

By | 16 Ekim 2021

BİR ZAMANLAR İSTANBUL

Bir zamanlar;
Kuğuları vardı İstanbul’un!

Kadıköy, Karaköy arası
Süzülüp dururlardı nazlı, şiirbaz
Eminönü, Beykoz, Üsküdar
Selamları öykü, duruşları şiir
Sevgililer taşırlardı, şairler, sihirbazlar
Düğün mü, şarkı mı, coşku ve heves
Bir kucak manolyayla karşılardı adalar!

Bir zamanlar;
Alanları vardı İstanbul’un!

Halaylara durulurdu türkülü halaylara
Kadınlar, erkekler, gençler, yaşlılar
Dört koldan akarlardı renkli, coşkulu
Kurşun sesleriyle vuruldular bir gün
Taksim kızıl kandır o günden sonra!

Bir zamanlar;
Gölgeleri vardı İstanbul’un!

Parkları, çınarları vardı, dut ağaçları
Her mahalle bir ev insanı gibi
Ne şüphe, ne korku, ne kin, ne nefret
Mahalleler arası çay kokardı insanlar
Baltacılar bu şehre girmeden önce
Böyle büyük korkmazlardı çocuklar!

Bir zamanlar;
Aşkları vardı İstanbul’un!

Sevdalılar dolanırdı mavi limanlarında
Hangi yaşı dindirsen hülyalıydı bakışlar
Hatırlar sayılırdı, gönül kırmazdı kimse
Okuryazardı o zamanlar, bilgeydi İstanbul
Henüz düşmemişti cahil eline!