Category Archives: Şiir

Gündüzleri Roman Akşamları Şiir – Enver Topaloğlu

GÜNDÜZLERİ ROMAN AKŞAMLARI ŞİİR (*) 1/ izmir gündüzleri roman akşamları – 2/ parka gitsen arkanda tramvaya binsen karşında kıyıya insen sınırın tasalanırsın taşra küçük yer büyümene izin vermez 3/ semtinin aşmayan tipleri taşmayan karakterleri ta ki bir ıssız bulana kadar okul arkadaşı eski sevgili kapı komşu mahalle esnafı sımsıkı örmüşlerdir ağı yılların üstünde eskitemediği o saç örgüsü siyah… Okumaya Devam Et »

Sözcükler – Turgay Kantürk

SÖZCÜKLER 1 Sözcüklerden duvarlar ördüm içinden çıkamadığım. 2 Bulutlar harç gibi birbirine bağlıyor sözcükleri kederle. 3 Kanatlı atlar onlar ne tırıs ne dört nala. 4 Bir şiirden artan eksilen biriken ya da… 5 Noktayla virgül arasında sıkışıp kalmış yaprak bir boşluk ver rahatlat, boşluk yaprak. 6 Aynaya tutuyorum sözcükleri ben oluyor deniz de kum da. 7. Dikenler batırıyorum… Okumaya Devam Et »

Sevişme – Serdar Koçak

SEVİŞME gençler şiiri demek sevmiyor bu bir tasarlantı söyler misin? akşamlarda sırtüstü hiçbir şey olmaz onlara söyler misin? üç yüz yıl gerideyim sizlerden yeri gelince söyler misin? bir ürperti gelir sırtımdan senin sırtına mı dokundum de dudağın kabuklu ellerin mercan biz yatağa mı girdik deme hiçbir kâğıt başıboş değildir söyle bu kâğıtta kırmızılı mıyız?   (2 Ağustos 2021)

Devrimci Aşk – Serdar Koçak

DEVRİMCİ AŞK siz sosyalizmden yanaydınız ben dünyayı kabul etmedim işte o yüzden anlaşamadık içinizden Tamara hariç beni tutkulu dağlara götürdü bu dağlarla savaştık sırtımızdan sular geçti yaban atlar gibi seviştik asır geçti ay geçti konuştuk Tamara’yla elimizde olmadan öpüştük siz sosyalizmden yanaydınız insanlar dağlarda insanlar uzun şirketlerden kaçıyorlar Tamara ile bir komün kurmuştuk ben ve şu telefon ettim… Okumaya Devam Et »

Tarumar – Engin Turgut

TARUMAR Kaba biri değildim, hiçbir kaba sığmayandım, offf Efkâr çağına mı girdikti, nasıl da koptu heves ipleri. İğne atsanız yere düşmeyen bir hüzündüm, şok yaralı Hasret caddesinden gönül vadisine taşınamazdım. Kum tanesinin içinde neler yaşanıyor umursadık mı? Saydam olan kirlendi, gülümserdin, ruhum gıdıklanırdı. Ey hakikat kazıcısı, bir yaprak tanesinin de okyanus Olduğunu öğrettin bize! Yetim rastlantı, sakil melek.… Okumaya Devam Et »

Koşu – Engin Turgut

KOŞU Atların derin sustuğu yerden geldim Çok kamçı vurdun bana seyis, ey! Yarış atıydım sadece dörtnala koşan Safkan rüzgârdım, yere kapaklandım, ah! Bir fayton sefasıydım çatladı gönlüm Yaralıydı sol kulağım, çok yaşlandım! Beni düş kırıklığından, tahtadan yapmışlar Üzülünce çatır çatır yanar tay sevinci. Koşarken yelelerim sağanak yağmur Yanımdaysan rahvan yürür, yoksan hazan. Kısrak bir yanım var, boynum sessiz… Okumaya Devam Et »

Uzun Gecenin Ertesi – Burhan Bilâl Mahrebel

UZUN GECENİN ERTESİ ben batıni bir çocuğum anne ölümün eşiğinde doğmuş safi çığlık safi küfür ___ bilirim her kadın bir hüzündür sen de annem onunçün yakamda her dem boynu bükük bir karanfil ___ herkese bir sözü var yarınların bana da annem tek bir şiir arıyorum bulduğumda bitecek bu cehennem harı ___ susmayı öğreniyorum bir şiir büyüyor içimde on… Okumaya Devam Et »

Militan – Burhan Bilâl Mahrebel

MİLİTAN beni bir kez içeri aldılar oysa ne güzel şakımıştım birinci şubede şiire saymışlar gıybetimi ve görmemişler ölümlere bülbül indirmiş anamın porselen tabağında ağlayan nergisler ____ gece sorgusuz infaz gece çok puşt mazi çok geveze ____ unutma önce gökyüzü ihanet etti bize biliyorsun birikmiş kitapları ve zencileri iplemiyor tanrı ____ geceye vardıysan sabaha çıkarım deme yüreğini sakla cigaranın… Okumaya Devam Et »

Haydar Ergülen – Sevim Teyze Gökyüzüne Bakıyor…

SEVİM TEYZE GÖKYÜZÜNE BAKIYOR… Gökyüzü de Sevim teyzeye ve açılıyorlar birbirlerine kavuşmak gibi bir şey oluyorlar belki de ilk oluyorlar mavi gibi tüten iki sevgili sabah denizinin üstünde Sevim teyze yeryüzüne dönüyor bulmacası için aldığı gazetesine, 99 adından birini arıyor göğün: tengri, gökten indirilen denizse göğe çıkan hangisi, Feza’nın annesi, Deniz’in ablası, Mavi’nin ecesi Sevim teyze bir yitiriyor… Okumaya Devam Et »

Suna Aras – İstanbul’u Öldürdüm!

İSTANBUL’U ÖLDÜRDÜM! Sevgime ihanetle başladı güne Sonra işi çok büyüttü bay hâkim Bir Avrupa bir Anadolu derken Sevgilere el koydu köprünün girişinde Aşksızlıkla intihar eş değerdedir Cinnetle kardeştir yalnız geceler İlk insandan bu güne Bu ateşi kim yaktı bilemem içimizde Yar kokusu bürümüştü gözümü İstanbul’u öldürdüm tam vaktiydi dün gece! Sorulur mu? Şıpıdık terlikler kıvranır geceler boyu Topuk… Okumaya Devam Et »